Mam trzy latka

Potrzeby emocjonalne

Twój maluch wkracza w trzeci roczek życia, a Ty nadal zmagasz się z jego buntem i humorami. Zrobił się z niego prawdziwy uparciuszek i nieraz nie wiesz, jak się zachować, gdy np. dostaje ataku furii w sklepie. To nic, to minie, musisz być po prostu cierpliwym rodzicem i zachowywać się konsekwentnie - jeśli nie możesz czy nie chcesz na coś mu pozwolić - przetrzymaj atak złości, a już niedługo zaczniecie się dogadywać.

Tak małe dziecko nie potrafi jeszcze dokonywać racjonalnych wyborów, więc zazwyczaj chce mieć wszystko naraz i już, natychmiast. Musisz więc dokonać wyboru za nie, co często kończy się awanturą i atakiem złości. Z upływem kolejnych miesięcy dziecko coraz bardziej uświadamia sobie siebie i swoje potrzeby, zaczyna mówić o sobie w pierwszej osobie, czyli "ja chcę", a nie "Tomuś chce". Coraz bardziej też interesują je reguły rządzące światem i zadaje setki pytań, a każda odpowiedź owocuje kolejnym pytaniem, na które oczywiście musisz znać odpowiedź :) Jest bardzo przywiązane do opiekunów, lubi ich naśladować, a nieznajomych często się wstydzi. Ma też dużą potrzebę rytuałów - wszystko "musi" być zrobione dokładnie tak jak ono chce, inaczej możesz spotkać się z gwałtownym protestem.

Rozwój psychomotoryczny

Motoryka

Na tym etapie rozwoju samodzielność dziecka znacznie wzrasta - samo pije z kubeczka i udaje mu się nie rozlać wody, posługuje się łyżeczką czy widelcem, próbuje się ubierać. Warto je podtrzymać w tym dążeniu, bo jeśli przegapisz ten moment, to potem trudno będzie nakłonić malca do niektórych czynności.

Trzylatek biega już świetnie i coraz rzadziej się przewraca, potrafi bawić się w rzucanie piłki, układać klocki w spore wieże i rozumie, na czym polegają układanki z klocków czy puzzle. Samodzielnie wchodzi i schodzi ze schodów.

Coraz lepiej panuje też nad swoją fizjologią i potrafi powiedzieć, że chce mu się siusiu, większość dzieci przestaje również moczyć się w nocy.

Wciąż jednak mogą pojawiać się problemy z ułożeniem go do snu, jednak jak już zaśnie - rzadko się budzi.

 

Psychika - mowa, emocje

W pierwszej połowie trzeciego roku życia wciąż dominują gwałtowne emocje i dość dramatyczne sposoby ich rozładowywania - możesz być zażenowana, gdy na zakupach Twoje dziecko, któremu nie chcesz kupić zabawki, rzuci się na podłogę, wrzeszcząc i kopiąc ze złości.Wciąż trudno mu zapanować nad swoimi emocjami, których jeszcze nie rozumie, a Twoim zadaniem jest pomóc mu je oswoić i wyciszyć. Atak złości trzeba przeczekać, nie wolno mu ani ulegać, ani przerywać spełnianiem każdego żądania - to Ty, jako rodzic, decydujesz. Z czasem dziecko stanie się spokojniejsze i wytłumaczysz mu, że na wszystko jest miejsce i pora - także na kupowanie prezentów :)

Pod koniec trzeciego roku życia malec powinien potrafić włączyć się do zabawy z innymi dziećmi, podzielić się zabawkami, potrafi też bawić się samodzielnie.

W drugiej połowie trzeciego roku życia Twój maluch może stać się małym gadułą i wreszcie będziecie mogli porozmawiać na poważnie i co nieco sobie wyjaśnić :) Poza tym to dobra pora na poznawanie wierszyków, piosenek, zgadywanek, zabawy w teatrzyk i podobne zajęcia.

Odżywianie

Dieta trzylatka powinna zawierać duże ilości białka i warzyw, ograniczamy jedynie ilość tłuszczu do 10% dziennego zapotrzebowania na kalorie. Trzylatek potrzebuje zazwyczaj ok. 1200 kalorii na dobę, a ponad 50% z nich powinno pochodzić z węglowodanów - przy czym nie powinny to być węglowodany proste, takie jak cukier czy biała mąka, które poza pustymi kaloriami nie niosą żadnych wartości odżywczych. Do picia podajemy dobrą jakościowo wodę lub przygotowane na niej herbatki ziołowe czy owocowe. Nadmierne ilości soków, zwłaszcza słodzonych, nie są zalecane, gdyż mogą powodować otyłość oraz próchnicę ząbków.

Problemem może stać się niechęć do jedzenia, czemu czasem trudno zaradzić. Warto przygotowywać jedzenie atrakcyjne wizualnie - np. wycinane foremką do ciasta marchewkowe gwiazdki, jeżyki z jajek itp. Porcje nie powinny być duże, najlepiej takie, które można samodzielnie wziąć do rączki.

 

 

autoryzacja: dr n. med. Magdalena Marzinek-Dąbrowska, Specjalista Chorób Dzieci, opracowanie: Grupa Medyczna Puls