Mam osiem miesięcy

Potrzeby emocjonalne

W ósmym miesiącu życia Twoje dzieciątko jest w stanie pokazać Ci swoje zadowolenie, przyjemność, podniecenie, niezadowolenie. Pomagaj Mu w trudnej nauce okazywania emocji. Gdy oglądacie nową zabawkę, okaż w przerysowany, teatralny sposób zdziwienie. Powiedz głośno "ooo", otwórz oczy, zmarszcz brwi. Okazujcie sobie wzajemnie radość, śmiech, smutek, przygnębienie.

 

Zaciekawienie światem dziecka rośnie. Uszanuj to. Kojec, wózek czy łóżeczko to już za mało fascynujące otoczenie dla dziecka w tym wieku. Zacznij przygotowywać mieszkanie na małego naukowca, który już wkrótce będzie chciał dotknąć, polizać i posmakować wszystkiego, co znajduje się w Waszym domu.

Bez względu na to, czy masz córeczkę czy synka, ósmy miesiąc to czas, gdy przydają się maskotki. Dziecko uśmiecha się do oczu misia i w swój dziecięcy sposób zaprzyjaźnia się z nim.

 

Zaczyna się także czas, gdy Twoja pociecha bardzo stanowczo protestuje, gdy Jej towarzystwo zechcesz opuścić Ty lub tato. Tak samo maluch zacznie reagować, gdy zabierzesz Mu z rączek zabawkę, którą właśnie się bawi.

Rozwój psychofizyczny

ruch

Ku Twojemu zachwytowi maluch coraz sprawniej zaczyna czołgać się po podłodze, a może nawet zaczyna już próbować raczkować. Jest to prawdziwy przełom w życiu wszystkich domowników. Od tej pory nic już nie będzie takie samo. Szafki, szuflady, szafy, krzesła, buty, kable, kontakty, kosze na śmieci - dziecko daje Ci odczuć: "to wszystko mamusiu to teraz moje zabawki!"

Potrzeba ruchu u takiego dziecka jest przeogromna. Praktycznie nie ma minuty, żeby Twoje dziecko siedziało teraz w bezruchu. Również na rączkach dziecko wygina się i pręży, dając Ci do zrozumienia: "mamusiu, kocham Cię i lubię się do Ciebie przytulać, ale teraz chcę się uczyć chodzić!" Twoja rola teraz to zapewnić Mu jak najwięcej bezpiecznej przestrzeni do odkrywania świata.

Ósmy miesiąc to także coraz sprawniejsze siedzenie oraz pierwsze próby wstania na własne nóżki. Często zdarza się tak, że mama wchodzi do dziecięcego pokoju, a bobas, wsparty na szczebelkach łóżeczka, dumnie uśmiecha się do mamy. Pamiętaj zatem, aby zawczasu usunąć z okolic łóżeczka wszystko, co może być zagrożeniem, zwłaszcza kable nocnej lampki i kosmetyki oraz lekarstwa, które często trzymamy przecież nieopodal dziecięcego łóżeczka.

 

mowa

Twoje dziecko zaczyna spostrzegać, że mowa różni się od wszystkich innych dźwięków i że jest sposobem komunikowania się z otoczeniem. Reaguje na ludzki głos zaciekawieniem, a nawet zaczyna rozróżniać ton Twojego głosu. Inaczej zareaguje na ostry ton, gdy chcesz Mu przekazać, że czegoś nie powinien dotykać, a inaczej zareaguje, gdy wydajesz okrzyki radości. Dziecko również uparcie ćwiczy mówienie, nawet gdy przebywa sam w pokoju. Wydaje się zatem, że przemawia do książeczek, misiów i innych zabawek.

 

zabawki i zabawy

Wiele dzieci w tym wieku bardzo szybko nudzi się zabawkami i przejawia potrzebę zajmowania się coraz to nowymi przedmiotami. Absolutnie nie ma potrzeby rujnować domowego budżetu na kolejne pudła zabawek. Zapytaj znajomych mam, czy nie zechciałyby wymienić się zabawkami. Możesz również rozejrzeć się po mieszkaniu. Kolorowe miseczki z twoich kuchennych szafek to wspaniałe zabawki! Pamiętaj jednak, aby przedmioty jakie dajesz dziecku do zabawy, były bezpieczne. Nie może być niczego, co dziecko może oderwać i połknąć, zadrapać się czy uderzyć.

Jedną z największych atrakcji dla dzieci w tym czasie są przedmioty wydające głośne dźwięki. Im głośniej, tym lepiej. Uderzanie o metalowy garnuszek będzie dla niego największą frajdą.

Dla naszych milusińskich wielka radość to także zabawa w "a kuku". Dziecko doskonale rozróżnia widok kogoś i jego brak, tak więc nagłe wyłanianie się zza drzwi lub szafki spowoduje gromki śmiech i okrzyki radości.

 

 

autoryzacja: dr n. med. Magdalena Marzinek-Dąbrowska, Specjalista Chorób Dzieci, opracowanie: Grupa Medyczna Puls